nd. 4 VII 93, g. 21:30

† Trzeba przejść przez własną nicość i nicość świata, aby dojść do Mnie, który jestem Wszystkim. I aby tylko Mnie we wszystkim spostrzegać i miłować — we wszelkim stworzeniu i w sobie samej. I aby iść poprzez kolejne dni, jakiekolwiek będą. Iść w oddaniu Bogu swojemu w zachwycie i wdzięczności. Wtedy każde miejsce będzie święte, bo wszędzie będziesz obcować ze Mną w ciszy i radości twej duszy.

Codzienność i świat nie są przeszkodą. Przeszkodą jest twoja dusza: jej pragnienia i pożądania, które oddzielają cię od miłosnego przebywania ze Mną pośród każdej sytuacji, jaką niesie dany ci czas.

Syr. 18,8-14 | Nicość człowieka