śr. 4 VI 86, g. 22:30

† Uczę cię wysiłku w Mojej służbie i oszczędzam ci pociech, abyś umiała trwać także wtedy, gdy łączy się to tylko z trudem i pozbawione jest radości. Chcę, aby teraz decydowała tylko twoja wola. Możesz wykazać, czy jest ona wystarczająco silna, abyś poszła za Mną dalej. Wiesz, gdzie chcę cię zaprowadzić. Zgodziłaś się na to. Jeśli trwasz nadal w tym postanowieniu, musisz być przygotowana. Nie powinno być to przyczyną smutku. Przeciwnie, bądź pełna nadziei i radości. To wielkie wyróżnienie i łaska. To dowód miłości, jaką cię obdarzam. Raduj się, bo jestem z tobą i troszczę się o każdy twój krok, i powstrzymuję od kroków fałszywych. Jeśli boleśnie, to dlatego, aby było skutecznie. Wielu rzeczy człowiek nie nauczy się bez bólu, a żadnej bez wysiłku. Ufaj i bądź wytrwała.