Świadectwo · 171

nd. 17 VIII '86, g. 7:00

słowa Jezusa słowa Alicji

N. 17 VIII 86, g. 7

– Wczoraj popełniłam błąd…

† Został ci wybaczony, bo żałowałaś.

– Dlaczego go popełniłam?

† Abyś bardziej panowała nad swymi odruchami w wypowiedziach i nie popisywała się swoją błyskotliwością.

Nie wszystko, co człowiek wie i potrafi, powinien natychmiast demonstrować innym. Może kogoś to peszyć i zamykać, lub nawet powodować kompleks, albo urazić.

Nadmierna błyskotliwość i popisywanie się jednych jest przyczyną przesadnego wyhamowania i nieśmiałości drugich.

– Czy ja mam tendencję do popisywania się, czy raczej to drugie?

† I jedno, i drugie, zależnie od otoczenia. Niekiedy masz chęć dominowania wobec tych, wobec których możesz. Nieśmiałość ogarnia cię wobec silniejszych od ciebie pod tym względem.

† Motywem takiej postawy jest nadmierna miłość własna. Raz, by zaimponować, innym razem, by nie skompromitować się. Zniewala cię nadmierna wrażliwość pod tym względem.

– Co robić, by to zmienić?

† Nie myśleć o sobie i mniej zważać na to, co myślą o tobie inni. Ważne jest, co Ja myślę o tobie. A Ja i tak wiem wszystko, niezależnie od tego, jaką zaletę czy wadę twoją w danej chwili dostrzegło twoje otoczenie.

Bądź więc całkiem naturalna i otwarta. Motywem postępowania wobec ludzi powinna być miłość do nich – a przynajmniej życzliwość. Liczenie się z ich wrażliwością i możliwościami. A więc za życzliwością powinna iść cierpliwość, łagodność, zrozumienie, uczynność.

– Czy wiele mi brak?

† W porównaniu z innymi może niewiele. Ale takich porównań nie należy robić. W ogóle nie należy oceniać siebie, porównując się z innymi.

Punktem odniesienia – właściwym – są Moje dary, jakie w tobie złożyłem i możliwości, jakie ci stwarzam.

Zastanów się nad tym i zbadaj, jak to wszystko wykorzystujesz, by służyć innym; by kształtować swój stosunek do ludzi, do siebie, do Mnie.

Obdarzyłem cię wyjątkowym darem rozmowy ze Mną. Możesz o wszystko pytać, radzić się. W jakim stopniu to wykorzystujesz, by budować dobro w sobie i w innych?

– Nie wiem. Ale mam poczucie winy…

† Zamień je na służenie innym przy każdej okazji. Na dostrzeganie ich potrzeb i świadczenie pomocy.