N. 30 VI 91, g. 22:15

† Wezwałem cię do ascezy życia. Nie chodzi jednak, abyś nakładała sobie ograniczenia zewnętrzne. Ascezy serca pragnę, której źródłem jest Miłość Moja: Umiłowanie Boga i dusz ponad wszystko – ponad siebie i swoje pragnienia serca. Niech to umiłowanie Boga i dusz będzie ogniem, w którym spala się wszystko, by pozostała tylko czysta miłość. Żarliwość pragnienia takiej miłości stworzy ascezę serca i będzie wypełnieniem pokuty, która jest zadośćuczynieniem za wszystko, co sprzeciwia się Miłości. Bądź wolna od narzucanych sobie ograniczeń, ale wszystko czyń z miłości i dla Miłości. Serce pragnące wszystko oddać dla ocalenia Miłości w duszach powie ci, jak żyć w każdej chwili, i zachowania twoje będą dobre, bo przecież Ja tym sercem pokieruję.

Mk 5, 36b
Nie bój się, wierz tylko!