czw. 17 VII 86, g. 12:30

– Odszedł pewien etap. Piękne jest przemijanie czasu a z nim wszystkiego. Przybliża się spotkanie z Tobą. To jedyne, do którego zmierza wszystko, dziś oddzielone czasem i tym, co wypełnia czas. To oddzielenie zmniejszyło się o tamten etap.

† Czas, który jest przed tobą, jest darem. Dzięki niemu możesz poznawać Mnie, przybliżać się do Mnie. Na ile osiągniesz to w czasie, na tyle będziesz ubogacona, gdy twój czas się skończy. Tyle Mi przyniesiesz, gdy zawołam cię do Siebie. Będzie to twój dorobek na całą wieczność – określi w niej twoje miejsce.

Ważny jest czas. Jakże bardzo ważny. Mów o tym. Niech go nie marnują, niech nie zabijają. Zabijanie czasu jest zabijaniem siebie i lekceważeniem Mnie.

† Jeśli niekiedy nie stać cię na rozmowę ze Mną, na obcowanie ze Mną w Miłości – wypełniaj czas służbą – konkretnymi czynami. Czuwaj nad tym, aby był twórczo wykorzystany: albo w intymności ze Mną, albo w niesieniu Mojej Miłości ludziom, albo w trudzie codziennych obowiązków. Czuwaj, aby nie było pustych miejsc, jałowych myśli lub uczuć, lub działań. Dbaj, by wszystko, czym zapełniasz czas, ukierunkowane było w Moją stronę. Ja mam być adresatem wszystkiego, co czynisz.