czw. 16.07.1987, g. 23:20

– Pragnęłam przytulić się do Twojego Krzyża i wypłakać całą skruchę, całą tęsknotę, całą moją zbyt małą i zbyt chromą miłość. Dlaczego, Panie, nie ma miejsca na tej ziemi dla mnie? Dlaczego te miejsca, gdzie mogłabym być, gdzie jestem, gdzie będę – też nie są moje i też będzie mnie z nich wyrzucać tęsknota do Ciebie? Wszędzie jest ziemia wygnania naznaczona Twoim Krzyżem i moją ślepotą, wołaniem serca, modlitwą łez…

† Pamiętaj, że Golgota jest też miejscem twojego zbawienia i Mojego zmartwychwstania. Tu otrzymałaś dar życia wiecznego w nieustającej radości. Gdy przyjdziesz do Mnie, pokażę ci to drugie oblicze Golgoty, które widać z Nieba. Tu dokonało się największe Dzieło Miłości. Ukochaj to miejsce, bo tu spełni się twoja tęsknota i twoja miłość zazna ukojenia. Tu przekroczysz próg Mojego domu.

– Dziękuję Ci, że pozwalasz mi stać pod Twoim Krzyżem.

† Otwórz oczy, spójrz: jak wiele widać z tego miejsca…